-Life-

ผ่านไปแล้วสามวัน สำหรับกีฬาภายในรร. หรือที่เราๆเรียกๆกันว่ากีฬาสีนั่นแหละครับ โดยเริ่มจากวันที่ 7 ธ.ค. ถึงวันที่ 9 ธ.ค.ซึ่งก็คือวันนี้แหละครับ

กีฬาสีในปีนี้ออกจะแปลกกว่าปีที่ผ่านๆมา เพราะปีนี้ดันมาจัดในเทอมที่ 2 ทำให้เทอมสองมีกิจกรรมเยอะมากก เพราะเทอมที่ 1 รร.ดันไปทุ่มกับงานประเมินรร.ดีใกล้บ้านของรัฐบาล ฉะนั้นใครที่ชอบโดดเรียนในเทอม อาจจะมี"มส."กันถ้วนหน้าเลยครับ

อีกอย่างนึงที่ปีนี้แปลกไปกว่าปกติ นั่นคือปีนี้ผมอยู่ในฐานะ "ผู้จัดกิจกรรม" ต่างจากปีที่ผ่านๆมา ที่เป็นแค่ "ผู้ร่วมกิจกรรม"  ปีนี้เลยรู้ซึ้งว่างานที่พวกพี่ๆเขาเคยทำ มันโคตรเหนื่อยขนาดใด

 

วันที่ 1

วันแรกมีการเดินขบวน ออกจากรร.แล้วก็เวียนอยู่แถวๆตลาดมะกรูด แล้วก็กลับรร.อีกประตูนึง งานนี้ผมมีหน้าที่เป็นตากล้องวิดีโอ คอยสอด"ส่อง"ทุกๆขบวนสี กลับรร.ก็เล่นเอาหอบอยู่เหมือนกัน หลังจากนั้นก็พิธีเปิด ดูทุลักทุเลไปหน่อย หลังจากนั้นก็เริ่มการแข่งขันกันเลย

ถึงแม้ฝ่ายที่ผมอยู่จะเป็นฝ่าย"สิ่งแวดล้อม" ซึ่งก็ไม่ได้เกี่ย;ข้องอะไรเล้ยกับฝ่าย"กิจกรรมพิเศษ" แต่หน้าที่ผมนั่นคือเก็บคะแนนจากสนามเปตองครับ ผมก็นั่งเก้ออยู่ตรงสนามเปตอง ร้อนก็ร้อน แต่ต้องทน(ก็มันเป็นงานนี่เนอะ) จนผ่านไปหนึ่งวัน

ส่งท้ายด้วยกิจกรรม"ขยะวันละชิ้น"เหมือนกับที่ทำตอนเรียนปกติ

 

วันที่ 2

ไม่มีอะไรมาก ทั้งวันก็แข่งกันไปดิ  แต่วันนี้ผมเพิ่งได้ใช้วิทยุสื่อสาร ผมชอบเรียกมันว่า "วอ" วันนี้ผมก็เห็นเด็กโดดรั้วออกนอกรร.ต่อหน้าต่อตา โอ้ว...บร๊ะเจ้า ต้องใช้"วอ"ซะแล้ว หลังจากใช้งานมัน ยามก็ไล่ยิกเด็กที่หนีเลย ฮ่าๆๆ

 

วันที่ 3

วันสุดท้ายสำหรับกีฬาสี ในตอนเช้าเป็นการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของกีฬาแต่ละประเภท(แต่ปิงปองชิงเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว) ตอนบ่ายก็มี กีฬาพื้นบ้าน กับประชันเชียร์

ไฮไลท์อย่างประชันเชียร์ผมก็ขอสรุปเป็นแต่ละสีเลยแล้วกัน(ไม่เรียงตามความชอบ ความเมพ ลำดับการแสดงหรืออะไรทั้งสิ้น)

  • สีแดง : แดงแรงฤทธิ์กับคอนเซ็ปต์อะไรสักอย่างเกี่ยวกับอินเดีย เสียงดัง ฟังชัดเจน ฮาตอนปิดตัว ที่แดนซ์เซอร์แต่ละแถวถอยกลับเข้ากองเชียร์ พร้อมจังหวะกลอง ทึงดึง ทึงๆ เฮ่(พร้อมหันกลับมาที่กรรมการตัดสิน) แล้วมันก็วนลูปอย่างนี้จนกลับเข้ากองเชียร์ได้สักที
  • สีแสด : คอนเซ็ปต์ก็คล้ายๆด้านบนนะ จนได้ข่าวว่าสีแสดมันลอกสีแดงหรือเปล่า แดนซ์เซอร์แต่งตัวสวยดี เน้นขาอ่อนสีทองๆส้มๆ
  • สีชมพู(สีผมเอง) : ดรอปๆไปเยอะเลย ไม่รู้ว่าเกี่ยวที่กองเชียร์ร้องไม่ดัง หรือผมอยู่ไกลเกิน อันนี้ไม่แน่ใจ สีนี้มากับคอนเซ็ปต์ Wonderful Circus แต่ไม่ยักกะเห็นแดนซ์เซอร์แต่งตัวเป็นสัตว์อะไรเทือกนี้อย่างวรนัส (เห้ย..มีในละครสัตว์ด้วยหรอ?!!)
  • สีน้ำเงิน : มากับคอนเซ็ปต์ Boxing Blue ปลูกฝังสายเลือดนักสู้ สีนี้เด่นตั้งแต่ตอนเดินขบวนแล้วครับ คือฮาพวกนักมวยใส่หน้ากากนักมวยคนดังอย่าง สมรักษ์ ตุ้ม เขาทรายฯ
  • สีม่วง : คอนเส็ปต์ของสีนี้ ผมไม่รู้ หรือเขาไม่เสนอ อันนี้ไม่ทราบ แต่ไม่ชอบสีนี้ที่ใช้เวลานานเกิน นานจนอยากหลับ อีกอย่างคือ ไม่ได้ใช้กองเชียร์อย่า่งเต็มประสิทธิภาพ เอะอะก็ใช้เสียงจากคอมฯ 
  • สีฟ้า : แดนซ์เซอร์แต่งตัวอย่าง... ขาโคตรนวล กระโปรงโคตรสั้น ลมพัดแต่ละที..ขาวมาเลย มันส่งอานิสงค์มาผมที่นั่งดูใกล้ๆ อย่างหื่นเงียบๆ (มารู้ที่หลังว่า ไอ้ที่ขานวลๆนะ ใช้ถุงน่องกัน เฮ้อ.. สงสัยของแท้ไม่มีเทียมจะหายากแล้วหล่ะเอ็ง)

หลังประชันเชียร์มีพิธีมอบรางวัลให้แต่ละประเภท ปีนี้สีแดงมาเมพมากๆ คว้ารางวัลไปไม่รู้กี่รางวัล(ขี้เกียจนับด้วย)

แล้วงานกีฬาสีก็จบไปได้ด้วยดี เห้อ.. เสร็จไปอีกงาน ปลายเดือนนี้ต่อด้วยงาน OCOP(One Class One Product) ผมจะมีหน้าที่อะไร หรือมีอะไรเกิดขึ้น ต้องติดตามชมกันให้ดีหล่ะ

ปล. ช่วงนี้อาจจะอัปเกี่ยวกับเรื่องชีวิตบ้าง อย่าเพิ่งเบื่อกันไปก่อนนะครับ

ปลอีก. คิดว่าเอ็นทรี่หน้า จะเสนอ Extention หนึ่งของไฟร์ฟอกซ์ จะเป็นอะไรนั้น ติดตามกันเอาเองทางเว็ป Exteen หรือทาง Feed RSS นะเออ

ปลอีกสักหน่อย.Google Chroome เวอร์ชั่นแมคและลินุกซ์เขาเปิดเบต้าให้โหลดกันแล้ว รีบไปโหลดกันนะเธอว์

ปลสุดท้าย. เวลาพิมพ์คำว่า "เธอว์" มันกระแดะปาก กระแดะนิ้วมือยังไงชอบกล

ตั้งแต่ผมย่างก้าว(เท้า)เข้าสู่ชีวิตม.ปลาย ชีวิตเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มเข้าหากิจกรรมเยอะขึ้น ตั้งแต่สมัยยังเป็นหัวหน้าห้องได้แป๊บ แล้วก็เป็นประธานระดับม.4 อย่างงงๆ ถึงม.5 ก็เปลี่ยนมาเป็นคณะฯฝ่ายสิ่งแวดล้อมอีก ยังไม่รวมถึงโครงการโน่น นี่ นั่น งานอบรมต่างๆ.. ก็ยังไม่พ้นผม

บางครั้งงานที่ออกมา ดูตะกุกตะกัก แต่ก็ประคองมันไปได้ด้วยดี...

เมื่อวานก็สดๆร้อนๆ กับการอบรม"ลดเมืองร้อน ด้วยมือเรา ชาวปัตตานี" ที่เป็นการอบรมสานต่อจากโครงการ "ลดเมืองร้อน ด้วยมือเรา ปีที่5" ที่ผมได้อบรม และบล้อกถึงงานนั้นให้อ่านกัน

เช่นเคยครับ งานก็ตะกุกตะกักเหมือนเดิม แต่มันน้อยกว่าเดิม เพราะเรามีประสบการณ์ไงครับ

เข้าเรื่องเลยดีกว่า... วันนี้ผมได้เข้ารับเกียรติบัตร และเข็ม จากการที่รร.ได้คัดเลือกให้ผมเป็นตัวแทนรร. และพี่ๆเพื่อนๆ อีก 4 คน ที่ศาลากลางจังหวัดปัตตานีครับ

ไปถึงที่นั่น เวลาแปดโมงครึ่ง แต่ก็ต้องนั่งรอแหงกอยู่ตั้งชม. (รู้งี้น่าจะเรียนสักคาบ)

(เห็นผมหรือเปล่าเนี่ย อิอิ)

โดยพิธีมอบเกียรติบัตรและเข็มอยู่ในวาระการประชุมของจังหวัด หลังจากที่พูดวาระแรกๆกันไปแล้ว ก็เริ่มการมอบเกียรติบัตรแล้วครับ

แม้การมอบในครั้ง จะดูเล็กไปหน่อย แต่ผมก็ภูมิใจที่รร.ได้คัดผมไปด้วย

การเป็นคนดี หลายคนบอกว่ามันยาก... ใช่ครับ ทำเลวมันง่ายกว่า แต่ผมขอแนะวิธีการเป็นคนดีอย่างง่ายๆ นั่นก็คือ...

" ทำหน้าที่ของตัวเอง ให้ดีที่สุด + คิดไม่อคติ "

ฝากเอาไปคิดก็แล้วกันครับ

เอาหล่ะ ตอนสุดท้ายแล้วสำหรับการเข้าค่าย"ลดเมืองร้อน ด้วยมือเราปีที่ 5" ในวันสุดท้ายครับ

16/10/09

กิจกรรมของวันนี้ จะมีแค่ครึ่งวัน นั่นก็คือช่วงเช้า ส่วนตอนบ่ายก็เดินทางกลับบ้านครับ

ก่อนพิธีปิดจะเริ่มขึ้น เขาได้ให้เราทำแบบทดสอบหลังจบ ต่อด้วยพิธีปิด และการมอบเกียรติบัตร ระหว่างนั้นก็แลกที่อยู่และอีเมล์กับเพื่อนๆต่างรร.ที่นั่งกระจัดกระจายกัน บอกเลยว่าตอนนั้นมั่วมาก แทบไม่มองบนเวทีเลย กร๊าก

เก็บเก้าอี้ นั่งพื้นดูวิดีโอย้อนรอยภาพกิจกรรมทั้ง 5 วันที่ผ่านมา แอบเห็นตัวเองแว้บๆ ใครที่เป็นดาวและเดือนของค่ายนี้ ก็เด่นๆกันไป ฮ่าๆ

ส่งท้ายด้วยการอำลาเพื่อน และถ่ายรูปหมู่ หลังจากนั้นเพื่อนบอกว่าให้ไปกินข้าวด้วยกันที่ห้องอาหารข้างล่าง แต่ผมก็ไม่ได้ไปกินข้าวส่งท้ายค่าย ต้องขอโทษด้วย T_T 

สาเหตุก็เพราะว่า ต้องรีบขึ้นรถตู้ออกเดินทางเวลาเที่ยงครึ่ง ดูนาฬิกาแล้วเหลือไม่ถึง 15 นาที ต้องรีบกินหน่อยหล่ะ

ขึ้นรถตู้ออกจากราชพฤกษ์รีสอร์ท (คราวหน้าเจอกันใหม่นะ)

ในช่วงบ่าย ผมและเพื่อนๆรวมทั้งครู ก็ไม่มีเวลามากพอที่จะเที่ยวและช้อปที่กรุงเทพฯ ถือว่าเสียดายมาก T___T ถึงสถานีรถไฟบางซื่อ ตอนบ่ายสองครึ่ง และรถไฟมาตอนสามโมงครึ่ง

...

ลาหล่ะครับ กรุงเทพฯ ...กลับสู่ปัตตานีบ้านเกิดผม

...

ตามตั๋วรถไฟแล้ว มันควรจะถึงโคกโพธิ์เมื่อวันรุ่งขึ้น ตอนแปดโมงเช้า แต่เป็นเวลาเกือบเที่ยง เพราะดันมีประท้วงอย่างที่ข่าวนี่แหละ ครูบอกว่า พวกเราโชคดีที่ได้กลับบ้าน เพราะเราเป็นขบวนสุดท้าย ....เฮ้อ โชคดีจริงๆครับ

ถึงบ้านด้วยความเหน็ดเหนื่อย และตามเคยครับ การนอน เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผม ฮ่าๆ

ตอนค่ำๆ ก็เปิดดูเว็ปบอร์ดของโครงการ มีคนมาโพสกระทู้เยอะแยะมากมาย

...

จบไปแล้วครับ ซี่รี่ส์ "นิราศเมืองนายก" ทั้งๆที่ไม่ได้เที่ยวอะไรรอบเมืองนครนายกเลย เหอๆ ต้องบอกว่าค่ายนี้สนุกมากๆ แถมให้ความรู้เราอย่างมากมาย เพื่อนๆก็น่ารักกันทั้งนั้น(ทั้งนิสัยและหน้าตา หุๆๆ) ถ้าปีหน้ามีโครงการนี้อีก ก็อยากให้เพื่อนๆ ไปเข้าค่ายนี้กัน เผื่อจะได้รักโลกมากขึ้น 

Twitter Updates

    follow me on Twitter

    Recommend


    ShoutMix chat widget